Tregime_islame_lutja_e_nenes_per_birin_e_saj_em... Access
Kur pas shumë vitesh u kthye në shtëpi, ai e gjeti nënën e tij ende mbi rrugicën e faljes (sexhaden). Ajo ishte plakur, por fytyra e saj rrezatonte dritë. Kur e pa, ajo nuk u befasua nga suksesi i tij. Ajo thjesht buzëqeshi dhe tha: "Biri im, Allahu nuk e kthen mbrapsht lutjen e një nëne që digjet nga dashuria për fëmijën e saj."
Ai tregonte se shpeshherë në ëndërr shikonte nënën e tij duke ngritur duart drejt qiellit. Sa herë që ajo lutej, ai ndiente një forcë të re për të vazhduar përpara.
Jetonte dikur një i ri me emrin Emir, i cili ushqente një dashuri të madhe për fenë dhe diturinë. Ai dëshironte të udhëtonte larg shtëpisë për të studiuar nën udhëheqjen e dijetarëve më të mëdhenj të kohës. Megjithatë, zemra e tij ishte e ndarë: nga njëra anë ishte etja për dije, dhe nga ana tjetër ishte kujdesi për nënën e tij të moshuar dhe të vetmuar. tregime_islame_lutja_e_nenes_per_birin_e_saj_em...
Në Islam, lutja e prindit për fëmijën konsiderohet si një nga lutjet që pranohen pa asnjë pengesë (hixhab) te Allahu.
Në traditën e pasur të tregimeve islame, dashuria dhe përkushtimi i nënës nuk shihen thjesht si ndjenja njerëzore, por si mjete shpirtërore që hapin dyert e qiellit. Ky tregim flet për fuqinë e "Duasë" (lutjes) dhe se si sinqeriteti i një nëne mund të ndryshojë rrjedhën e jetës së një djali. Kur pas shumë vitesh u kthye në shtëpi,
Në momentin kur një nga sulmuesit ngriti shpatën mbi të, një dritë e papritur dhe një ndjenjë autoriteti e ndaluan hajdutin. Diçka brenda tij e pengoi ta lëndonte të riun. Më vonë, Emiri do të kuptonte se në ato momente kritike, nëna e tij ishte duke u lutur me përgjërim: "O Zot, bëje djalin tim të paprekshëm nga e keqja, ashtu siç e bëre zjarrin të ftohtë për Ibrahimin."
Suksesi në këtë botë dhe në tjetrën është i lidhur ngushtë me kënaqësinë e prindërve. Ajo thjesht buzëqeshi dhe tha: "Biri im, Allahu
Gjatë rrugëtimit të tij, Emiri u përball me vështirësi të shumta. Një natë, ndërsa po kalonte përmes një shkretëtire të rrezikshme, karvani i tij u sulmua nga hajdutët. Të gjithë ishin të tmerruar, por Emiri ndiente një qetësi të çuditshme në zemër. Ai kujtoi fjalët e nënës së tij.
